The Landmark London

The Landmark London opende op 1 juli 1899 als het Great Central Hotel, het laatste grote spoorweghotel dat in Londen werd gebouwd. Sir Edward Watkin, in zijn tijd de laatste koning van de spoorwegen genoemd, wilde van Marylebone Station het eindpunt van zijn Great Central Railway maken, met een hotel dat daarbij paste. Kolonel Robert Edis tekende het en Sir John Blundell Maple liet het bouwen; het pand had zevenhonderd kamers en zelfs een wielerbaan op het dak.

Het hart van het hotel is de binnenhof, oorspronkelijk de Winter Garden, die werd ontworpen als een aankomstplaats voor rijtuigen en waar daglicht tot in elke slaapkamer kon komen, in Londen een uitzondering. Onder het glazen dak staan palmen van acht meter hoog en wordt de hele dag gegeten; het is nog altijd het beeld waaraan dit hotel wordt herkend. Gasten roemen steevast het atrium en de ruimte in de kamers.

De ligging is praktisch: Marylebone Station naast de deur, Regent's Park en Baker Street op een paar minuten lopen, en het winkelgebied van Marylebone High Street iets verder. Door de maat van het gebouw zijn de kamers groter dan je in dit deel van Londen verwacht.