Hotel Lutetia

Het Lutetia opende op 28 december 1910 aan de boulevard Raspail en was het eerste grote hotel op de linkeroever. De familie Boucicaut, die in 1852 met Le Bon Marché het eerste warenhuis van Parijs had opgericht, liet het bouwen om klanten dicht bij de winkel te kunnen laten overnachten; dat warenhuis staat nog om de hoek. Het gebouw is kunsthistorisch interessant omdat het precies op de overgang van art nouveau naar art deco staat, met een gevel vol druiven en engelen en een strakker interieur.

Het hotel werd meteen een adres voor schrijvers en kunstenaars. Picasso trok erin, James Joyce en Albert Camus logeerden er regelmatig, Josephine Baker was er vaste gast en André Gide kwam er in de jaren twintig dagelijks lunchen. Charles de Gaulle bracht er zijn huwelijksreis door, in dezelfde periode dat Henri Matisse in het hotel woonde. Gasten roemen steevast het zwembad in het daglicht en de hartelijke bediening.

In 1945 kreeg het Lutetia een heel andere rol: het werd het centrum waar teruggekeerde gedeporteerden werden opgevangen en families naar hun vermisten zochten. Een gedenkplaat bij de ingang houdt dat vast. Mandarin Oriental nam het hotel in 2018 over na een restauratie van vier jaar, waarbij de gevel, de glas-in-loodkoepel boven de eetzaal en de grote salons bewaard bleven.